Ξέρω πως θά 'ναι ο θάνατος.
Και θά 'χω αφήσει τόσα πίσω.
Ιδέες, αποφάσεις
κι αυτή τη συγκατοίκηση με τον Μπαχ
που ήταν ασφυκτική.
Κι ένας ακόμη άγνωστος
θα μείνει με τους αγνώστους.
Μπορεί και να θυμάμαι:
Τα χέρια σου, τα μάτια σου,
την πέτρα που έσκυψες και μάζεψες
δίπλα απ' τη θάλασσα.
Γι' αυτό σου λέω...
Ξέρω πως θα 'ναι ο θάνατος.
Μια απλή βραδιά.
Όπως οι άλλες.

Περικλής Κοροβέσης